روشنفكری در زمانهی عسرت
آخرین كتاب دكتر جواد طباطبایی استاد پیشین دانشكدهی حقوق دانشگاه تهران با عنوان مكتب تبریز و مبانی تجددخواهی انتشار پیدا كرده است. اگر دومین ویراست زوال اندیشهی سیاسی در ایران را نیز كه خود كتاب جدیدی است، به شمار آوریم، این چهارمین كتابی است كه از این نویسنده در نخستین نیمهی دههی هشتاد منتشر شده است. البته، با صرف نظر از رسالهی سقوط اصفهان، كه در نوع خود نمونهای از تركیب نثر زیبای فارسی و دقتهای علمی و اندیشگی است، و نیز رسالهای دربارهی مفهوم ولایت مطلقه در سدههای میانه، كه اینك تفصیل آن در كتاب جدال جدید و قدیم آمده است. با انتشار این اثر طباطبایی مقام خود را به عنوان اندیشمند تجددخواهی دههی هشتاد ایران تثبیت كرده و بحث اندیشه در ایران را به مرتبهای رسانده است كه به نظر نمیرسد فراتر رفتن از آن با امكانات كنونی ما كار آسانی باشد. من در دو بخش این نوشته كوشش خواهم كرد، پس از مقدمهای از طریق تجربهی شخصی خودم، نخست، توضیحی دربارهی مقام طباطبایی در بحث تجددخواهی ایرانیان بیاورم و آن گاه به دو نوآوری او در كتاب اخیر، و افقهایی كه در برابر ما باز میكند، اشارهای بكنم.
|