باید مردم ایران، به قدرت خودشان اطمینان پیدا کنند. به صرف اینکه ما کاری نمیتوانیم بکنیم، مایوس بودن از خود، خوب، به رژیم حاکم قدرت میبخشد. رژیم حاکم فقط توسط مردم، زنان و مردان مصمم تغییر خواهد کرد.
جدایی باورهای شخصی و دینی از عرصه ی مطالبات اجتماعی یكی از پیش شرطهای رسیدن به این شفافیت است. ما در مبارزه ی بر حق برای حقوق انسانی مان نیازی به ”تقیه“ نداریم. این اولین گام در راه كندن و كنده شدن از نطفه ی نا پاك دروغ بزرگی بنام حكومت اسلامی است.
نحوه برخورد با انتخابات و تاکتیک در قبال آن یک مساله مشخص است و در بحث معین ما برای کسانیکه خواست انتخابات آزاد و در چارچوبی وسیعتر دمکراسی را پیگیری میکنند، هر تاکتیک با این معیار سنجیده میشود که تا چه حد میتواند در گسترش امکانات برای حرکت در راه تحقق این خواست تاثیر گذار باشد.
وقوع انقلاب، دولتی شدن فعالیتها، مصارده ها و تحمیل جنگ و همه سبب كاهش بازدهی اقتصاد و تولید شد. از ظرف دیگر رشد جمعیت زیادتر شد و به این ترتیب درآمد سرانه واقعی به شدت كاهش یافت. به همین دلیل طبقه متوسط ضربه شدیدی به لحاظ اقتصادی خورد.
عدم شرکت در انتخابات خود گزینه دیگری از شرکت در انتخابات است و آگاهی عمومی می تواند هم از شرکت در انتخابات و هم از عدم شرکت در انتخابات و یا تحریم آن حربه یی موثر برای دموکراتیک کردن شرایط و گذار به دمکراسی بسازد و در صورت عدم آگاهی مردم هم از شرکت و هم از عدم شرکت آنان سوء استفاده خواهد شد.
بی سبب نیست که حتی آنجا که به بهایی گران به قضاوت های قابل تاملی در نگاه به گذشته دست یافته ایم، نمی توانیم آنها را به دستمایه ای برای پیشیرد یا آنگونه که گفتید تعالی جامعه بدل کنیم. بازتاب چنین رخدادی در ذهنیت تاریخی ما که گسست وجه بارز آن است، معنای واقعی خود را در تکرار تاریخ، در تکرار نابخردی ها باز می یابد.
خطر تجزیه ایران در صورت جنگ، خیالپردازی نیست. هر نیروی خارجی که به ایران بتازد از همکاری گروه های بزرگی که می خواهند در خدمتش باشند استقبال خواهد کرد و بهره برداری از "نقاط ضعف جمهوری اسلامی در استان های مرزی ایران" بارها در طرح هائی که برای جنگ می ریزند و به رسانه ها نشت می کند آمده است.
ایران یکی از قدیمترین ملت ها در خاورمیانه و در دنیا است. و به لحاظ تاریخی ملتی تثبیت شده است. بطورنمونه در زمان حمله صدام به ایران، او گمان می کرد که عرب های خوزستان با او همکاری خواهند کرد، صرف نظر از برخی عناصر، ما دیدیم که این اتفاق نیافتاد. آنها ایرانی هستند و ایرانی باقی ماندند، گرچه به زبان عربی تکلم می کنند. در خاورمیانه هویت ایرانی تثبیت شده است.
اگرنیروهای فکری و فرهنگی و حقوقی و سیاسی کشور ما با حمله نظامی به کشورخود مخالفت نکند، افکار عمومی جهانیان ودول دیگر گمان می برند که گویا مردم ایران خواهان چنین حمله ای هستند واین، بزرگترین حربه ای می تواند در دست مدافعین جنگ وخشونت باشد.