درون ِ سینه ی ما عشق را تماشا کن
بیا دوباره تو با آینه ، مُدارا کن
***
سلام ِ ساحل ِ ما را به موج ها برسان
مرا ترانه سُرای ِ صدای دریا کن
***
اگر که زمزمه ی این زمانه ، زیبا نیست
زمانه را به تپش های تازه ، زیبا کن
***
بیا ترانه ی تابان ِ صبح ِ پنجره را
سرود ِ رود ِ غم آلود ِ حنجره ها کن
***
که ِ گفته است که گم گشته است عاطفه ام؟
مرا میان ِ غزل های ناب ، پیدا کن
***
ببین طنین ِ صدای صمیمی ِ ما را
دری برای صداهای تازه تر ، وا کن
***
اگر به شاخه ی ما برف های بهمن ریخت
شکوفه های فروبسته را شکوفا کن
***
من از سُلاله ی دلبستگان ِ بارانم
به جان ِتشنه ی من ، جشن ِ آب برپا کن
***
شمال ، از نفس ِ واژگان ِ من ، سبز ست
تو رمزوُ راز ِ مراَ پیش برگ ، اِفشا کن
***
شبانه ، منتظر ِ آفتاب ِ صُحبدمم
برای من ، سفر ِ نور را مُهیّا کن
***
سر ِ سپیده ی فردای ِ ما سلامت باد
سپیده را به غزل ، میهمان ِ فردا کن
***
تمام ِ عاطفه ام عطر ِ عاشقانه گرفت
دل ِ متین ِ مرا میزبان ِ رؤیا کن
***
مگو به داس ، سخن گفته اند با گل یاس
قیام ِ قامت ِ این باغ را تماشا کن
Reza.maghsadi@gmx.de
Rezamaghsadi.blogfa.com
| 
2_k_281.bmp)
