به مناسبت اوج گیری بحث بر سر تفسیرهای گوناگون از آرمان های انقلاب اسلامی، اندیشه های آیت الله خمینی و نظریه حکومت فقهای وی، لازم دیدیم برای کمک به بحث نوشته «ولایت فقیه را باید یکبار دیگر خواند!» را که در اسفند ماه 1387 در سایت تلاش درج شده بود، بار دیگر درج نمائیم. امیدواریم مفید واقع شود.
امروز پس از یک سال، می بینیم که در عناصر مذهبی و فعال در جنبش داخل کشور تناقضات نظری و رفتاری به سرعت رو به سوی جامعه مدنی مدرن و آزادی و دموکراسی و حقوق بشر متحول می شود. اکنون در شرایطی هستیم که اگر قانون اساسی فعلی جمهوری اسلامی به رفراندوم گذشته شود، قطعا در خوشبینانه ترین حالت بیش از بیست در صد رآی نخواهد داشت و این البته پیشرفت بزرگی است.
هر اقدامی که رژیم برای مبارزه و سرکوبِ موج مخالفت انجام می دهد، سبب ریزش هوادارانش می گردد. به سخن دیگر، رژیم خود به موثرترین حربه تبلیغاتی برای جنبش سبز بدل شده است.
هر فرصت از دست رفتهء تظاهرات بزرگ خیابانی بیش از هراس و ضعف بیرونی طرف بی سلاح و بی وسیله (مردم) هراس و ضعف درونی طرف مسلح و بسیجیده (حکومت) را نشان می دهد
جنبش اعتراضی ایرانیان که به اعتقاد اغلب تحلیلگران حقوق شهروندی مطالبهی اصلی آن است، در یکسال گذشته از همراهی مناطق قومی برخوردار نبود. گفتوگوی دویچه وله با مهندس حسن شریعتمداری، کوششی در جهت ریشهیابی رفتار آذربایجان و فعالین مدنی این خطه از کشور در برابر جنبش سبز و نیز آسیبشناسی جنبش سبز در برابر مطالبات قومی است.
از فوری ترین کارها برای مصلحان کنونی، آسیب شناسی جریانهای اسلامی معاصر است و این آسیب شناسی می تواند هم مردم را نسبت به آینده هوشیار کند و هم خود پیشگامان و رهبران فکری را در مسیر درست تر و کم خطر تر پیش ببرد. با این همه کار بشری همواره با غفلت ها و کجی ها و سوء استفاده ها همراه است و فقط می توان از دامنه آن کاست.
"دو راهی کردستان البته میتواند به بزرگراه آزادی ایران ختم شود، باید نخبگان جبهه جدید گفتگوئی شفاف را اغاز کنند، انچه تا کنون بوده تنها مونولوگ یا بیان یک طرفه بودهاست باید جوابگوی سوالها هم بود و بیان خود را به دیالوگ تبدیل کرد"
حمید تبریزی:پیوند نشریهای است كه دانشجویان دانشگاه شیراز (پهلوی سابق) انتشار دادند و سه شماره آن در دست ما بود. شماره اول تاریخ اسفندماه 1349 را دارد و شماره دوم تاریخ تابستان 1350 و شماره سوم تاریخ بهار 1351 در آغاز شماره اول كه به مسوولیت «بهرام نادریدهكردی» و سردبیری «افشین پرتو» انتشار یافته در مقالهای زیر عنوان «و اكنون...» میخوانیم: «و اكنون زمان آن رسیده است كه ما نیز قدم به راه گذاریم.
برخلاف ادعا و اظهارات مقامات جمهوری اسلامی ایران مبنی بر اینکه «قصاص بلحاظ حق الناس بودنش هیچ ربطی به حاکمیت ندارد» اتفاقاً مسئولیت قانونی ِ «اجرائی شدن» هر حکم قصاصی که در ایران به اجراء گذارده می شود، به حکم قانون بر ذمۀ «ولی امر» است.
مطلبی که پیش روی شماست همچنانکه خواهید دید ، در پایان، رنگ یک «کیفرخواست و ادعا نامهء ملی» به خود گرفته است . ادعا نامه ای از زبان یک شاعر ایرانی که بیش از سی سال است ، مستقل از جرگه های تشکیلاتی یا جریان های سیاسی ، به مسائل حاد مربوط به کشور خود می اندیشد و......
ترکیه که با میانجیگری بین سوریه و اسراییل، و اکنون مداخله در مساله ی هسته ای نظام اسلامی، در پی افزایش نفوذ خود در منطقه می باشد، با این اقدام در عمل وارد دايره ی خطرناکی شده است. زيرا، به هر دلیلی اگر توافقنامه بدست آمده به شکست بیانجامد، ترکیه راهی جز حمایت از یکی از طرفین نخواهد داشت.
«نظام قبلی هر چه جلو تر آمد آلترناتیوها و گزینه های مختلف داخلی خود را بیشتر کشت. رژیم فعلی، از بدو برپاسازی ساختارهایش تا امروز، نه تنها هنوز هیچ یک از گزینه های درونی خود را حذف نکرده است، بلکه هرچه جلو تر آمده به بخش های ناراضی بیشتری در جامعه امید داده است...»
شیرین عبادی برنده جایزه "انجمن جهانی دموکراسی"، با تقدیم آن به جعفر پناهی و محمد نوریزاد، از پناهی خواست تا به اعتصاب غذای خود پایان دهد. این جایزه را اریک بترمان رئیس انجمن جهانی جایزه دموکراسی به خانم عبادی اهدا کرد.
مبارزه در سراسر ایران به خاطر آزادی و حقوق بشر است. این مبارزه ملی است و منحصر به تیره خاصی نیست. از سوی دیگر نظام اسلامی تلاش می کند که تا آنجا که می تواند یکپارچگی مبارزه را از بین برده و آن را بخشی و پراکنده کند، تا پیروزی در هر بخش آسان تر میسر شود.